Volksvijand nummer één
In 1882 ging een golf van vreugde door de Europese microbiologie gemeenschap, toen de Duitse bioloog Robert Koch de oorzaak van longziekte tuberculose ontdekte: een bacterie.
Het was één van de eerste ziektes waarbij een dergelijke link werd gelegd. Europese wetenschappers gooiden zich direct in de strijd om een oplossing te vinden. Het zou meer dan een halve eeuw duren voordat een betrouwbaar medicijn gevonden werd. Daarmee werden de antibiotica in de laboratoria van de jaren 1930 de voorlopers van het medicijn dat na de Tweede Wereldoorlog op de markt zou komen.
Tot die tijd werd bijna iedereen wel geïnfecteerd met TBC, in de volksmond ‘de tering’ genoemd. Niet iedereen werd ziek, maar in geval van verminderde weerstand konden oude inactieve TBC cystes in de longen worden geactiveerd. TBC uitbraken gingen hand in hand met slechte leefomstandigheden in meer armoedige gebieden.
Vooral in drukke steden in het nieuw geïndustrialiseerde Europa van de negentiende eeuw was TBC een veelvoorkomende doodsoorzaak. Dokters hadden weinig medische hulpmiddelen om de ziekte te lijf te gaan. Langdurige gezondheidskuren in de vorm van rust en frisse lucht - vooral beschikbaar voor de rijken - hielpen patiënten met hun herstel.
Een drastischer maatregel was thoracoplastiek, waarbij de ribben werden weggezaagd om het lijden van de longen te verlichten. Het plaatsen van pingpongballen om een geklapte long te stimuleren was echter de meest risicovolle behandeling van dat moment.
Previous Story
Next Story
How to cite this page
Bart Grob, 'Volksvijand nummer één', Inventing Europe, http://www.inventingeurope.eu/story/combating-public-enemy-number-one
Sources
- Houwaart, Eddy. “Medische techniek.” In Techniek in Nederland in de Twintigste Eeuw: Huishouden, Medische Techniek Vol 4, edited by Johan Schot et al. Eindhoven: Stichting Historie der Techniek; Zutphen: Walburg Pers; Stichting Historie der Techniek, 2001.
